رنگ سبز در رنگ درمانی


رنگ سبز :


سبز، رنگ چاکرای قلب است.


سبز، رنگ طبیعت است.


این رنگ انرژی‌های ما را تنظیم می‌کند و حالت حساسیت و ترحم ما را بیشتر می‌کند.


این رنگ، سنبل، پاکی و هماهنگی است. سبز، به خصوص در حالات التهابی بدن، یک اثر آرام بخش دارد و به دستگاه عصبی آرامش می‌دهد.


سبز یک ترمیم کننده قوی است و باعث بازسازی سلولهای عضلات، استخوانها و سایر بافتها می‌شود.



مکمل  رنگ سبز، قرمز است.



خصوصیات رنگ سبز :


رنگ سبز، متعادل کننده رشد و   آرام کننده، تسکین‌دهنده و آرامش‌بخش چه از نظر روحی و چه از نظر جسمی‌است.


اگر شما از رنگ سبز استفاده کنید، در ابتدا آثار خوبی دارد اما پس از مدتی، کسل کننده می‌شود.


سبز بر روی دستگاه عصبی سمپاتیک موثر است. فشار خون را در رگهای خونی کاهش می‌دهد.


این رنگ بر روی دستگاه عصبی انسان به عنوان یک رنگ آرام بخش اثر می‌کند و در بهبود اختلالات خواب، خستگی و تحریک پذیری موثر است.


سبز، مویرگها را گشاد می‌کند و احساس گرما را ایجاد می‌کند.


رنگ سبز، سازنده‌ی عضلات و بافتها است. این  رنگ از نظر جنسی، مقوی و نیروبخش است.


سبز ( کمی‌) اثر ضدعفونی کننده، باکتری‌کشی و میکروب‌کشی و پاک کننده دارد.



 آثار فیزیولوژیک :


*  سبز باعث افزایش حس دوستی، امید، آرامش و ایمان می‌شود.


* سبز برطرف‌کننده خستگی روحی است و باعث آرامش روح می‌شود.


* سبز کالبد اثیری را متعادل و نرم می‌کند.


*  سبز، رنگ انرژی، جوانی، رشد، خامی، باروری، امید و زندگی جدید است.

 

* سبز، رنگ حسادت، رشک و غبطه خوردن و خرافات است.


سبز، پایدار کننده حالات خلقی و تحریک‌کننده هیپوفیز است.




 بیماریهایی که سبز به بهبود آنها کمک می‌کند :


* سبز بر روی چاکرای قلب موثر است و عملکرد دستگاه عصبی اتونوم را متعادل می‌کند.


* استفاده از این رنگ در بهبود بیماریهای قلبی، فشار خون بالا، زخمها، خستگی و سردرد موثر است.


* سبز، اثر متعادل کننده، آرام بخش، حیات بخش بر روی تب و اعصاب دارد.


* متابولیسم ( سوخت و ساز بدن ) را تنظیم می‌کند، وزن را متعادل می‌کند، کبد و طحال را تنظیم می‌کند و بر روی هیپوفیز موثر است.


سبز در درمان این بیماریها موثر است :


آسم، سرماخوردگی، کولیک ( قولنج )، بیماریهای عفونی، خستگی، تب یونجه ( نوعی آلرژی )، بیماریهای قلبی، بیماری مزمن کبد، فشار خون بالا، کج‌خلقی، لارنژیت ( التهاب حنجره )، مالاریا، بدخیمی‌ها، بیماریهای دستگاه عصبی، درد در اعصاب ( نورالژیا )،تحریک‌پذیری، بواسیر ( هموروئید )، کم خوابی، سیفیلیس، حصبه ( تیفوئید )، زخمها و. . .




موارد احتیاط :


از رنگ سبز هیچوقت نباید در درمان سرطانهای فعال و ملتهب و در بدخیمی‌های اعضایی که به رشد آنها کمک می‌کند استفاده شود.


رنگ آبی در رنگ درمانی


رنگ آبی :


آبی، با چاکرای گلو در ارتباط است. چاکرای گلو باعث افزایش اراده می‌شود. آبی، یک رنگ آرامش‌بخش است و برای بهبود علائم بی‌خوابی مفید است. 

  

رنگ آبی، می‌تواند در درمان مشکلات چاکرای گلو استفاده شود، مشکلاتی مانند:


آسم، استرس، میگرن و بهبود مهارت در تکلم.

   

مکمل آبی، رنگ نارنجی است.


    

خواص رنگ آبی :


خواص روحانی : آبی نشان‌دهنده آرامش، ایمان، آرزو و خلاقیت  است. 

  

خواص جسمانی : آبی متابولیسم و انرژی حیاتی را تحریک می‌کند.

   

آبی، باعث افزایش رشد می‌شود.  آبی، اثر نیرو بخشی دارد و اثری ضد عفونی کننده  و باکتری‌کش دارد.


          

آبی، یک اثر ضد فعالیت قلب دارد، فعالیت قلب را کاهش می‌دهد و برای درمان افزایش ضربان قلب مفید است.

آبی، سرد است و یک خاصیت الکتریکی در افزایش انقباض دارد.


رنگ آبی، شریان‌ها و شریانچه‌ها را منقبض می‌کند و به همین علت، فشار خون را افزایش می‌دهد.

   

آبی، برای بیماریهای التهابی بسیار مفید است و دارای اثر تسکین‌دهنده و سرد‌کننده در این موارد می‌باشد.آبی، هیجان عصبی را کاهش می‌دهد.


آبی ارامش دهنده تسکین دهنده و قابض است.     



خواص روانی :


* آبی برای هیجان بیش از حد، خوب است.

    

* آبی در بهبود علائم بیماری مانیک-دپرسیو به خصوص در فاز مانیک موثر است.

   

* آبی در حالات روانی از سبز آرامش بخش‌تر است.

   

* آبی رنگ مدیتیشن و انبساط روح است.

    

* آبی ذهن را آرام می‌کند و چاکرای گلو را کنترل می‌کند، چاکرای گلو مرکز ایجاد نیرو است.

    

* آبی، در درمان میوپی ( نزدیک بینی )، گلوکوم ( آب سیاه )، آب مروارید موثر است.

   

( در کشور خودمان می‌گفتند که انگشتر فیروزه باعث افزایش قدرت بینایی می‌شود، و از نابینایی پیشگیری می‌کند.)


آبی، ضمیر ناخود‌آگاه را به بیرون هدایت می‌کند و باعث می‌شود که انسان نسبت به محیط اطراف خود آگاه‌تر شود و با محیط دور خود، هارمونی پیدا کند.


 آبی باعث کمتر شدن حالت خجالت کشیدن می‌شود.

   

اگرتماس با رنگ آبی بیشتر از ده دقیقه بشود انسان احساس خستگی و افسردگی می‌کند.


البته لوازم آبی رنگ نسبت به سایر رنگهای افسرده کننده، دیرتر می‌شکنند.

   

آبی، رنگ راستی، ازخود گذشتگی، آرامش و صمیمیت است.رنگ آبی، رنگ ادراک و ذهن برتر است.


آبی، حس تنهایی، تفکر و استقلال را افزایش می‌دهد.

   


بیماریهایی که با آبی بهبود می‌یابند :


* آبی اعضاء بدن را خنک می‌کند.


*  آرامش بخش است.  

 

* انرژی‌های ما را متعادل می‌کند و اثر ضدعفونی کننده دارد.

    

* قدرت و تعادل دستگاه تنفسی را افزایش می‌دهد.

     

* همچنین برای درمان افزایش فشار خون و تمام مشکلات گلو مناسب است.

   

* آبی در بیماریهای اطفال بسیار موثر است.

   

به خصوص در بهبود آسم، آبله مرغان، زردی ( یرقان ) و روماتیسم.


آبی یکی از موثرترین رنگها در درمان اطفال است.


آبی، به کاهش اندازه تومورها، کاهش احتقان، کاهش تب و عفونت کمک می‌کند.


آبی خشم و کینه را از بین می‌برد و ذهن و غده هیپوفیز را آرام می‌کند. 

  

به طور خلاصه آبی در درمان بیماریهای زیر موثر است :


سکته قلبی، ریزش مو، زردی ( یرقان )، بیماری روده، طاعون خیارکی، آب‌مروارید، آبله مرغان، وبا، کولیک، اسهال، التهاب چشم، صرع، بیماریهای تب دار، بیماریهای‌معده، ترس از آب، هیستیری، بی‌خوابی، خارش، لارنژیت، سرخک،  قاعده‌گی دردناک، افزایش ضربان قلب، فلج اطفال، آب سیاه، گواتر، گونوره، سردرد، بیماریهای کلیه، روماتیسم، مخملک، شوک، بیماریهای پوستی، سیفیلیس، التهاب لوزه‌ها، حصبه ( تیفوئید )، زخم معده و دوازدهه، استفراغ، سیاه‌سرفه.


    

از آبی نباید در موارد زیر استفاده شود :


اسپاسم عضلات، فلج، روماتیسم مزمن، احساس سرما

فعال شدن چاکراهای بدن با وضو

انجام عمل وضو بطور کلی اکثر چاکراها و کانالهای انرژی را بزرگ و فعال می کند.

 اما نکته جالب آن است که در این عمل، میزان افزایش در چاکراهای پایینی بسیار بیشتر از چاکراهای بالایی است. یعنی اگر چاکراهای بالایی تا 5/1 برابر بزرگتر شده اند، چاکراهای پایینی ( قاعده ای، جنسی و نافی) به راحتی تا دو برابر و حتی بیشتر رسیده اند.


با رعایت چنین آدابی است که تجربیات خداشناسی آغاز می شود.

بررسی انرژیکی وضو، پیوند زیبای آن با فریضه ای همانند نماز را به خوبی نشان می دهد.

به هنگام پرداختن به نماز سیل انرژی عظیمی برنمازگزار جاری می شود.

تمیز بودن کانالهای انرژی فرد و فعال بودن چاکراهای وی باعث می شود تا انرژی الهی به میزان بیشتری جذب و درک شود و بطور کلی پتانسیل نمازگزار برای مبادله میزان انرژی بیشتر فراهم شود.

لذا توصیه می شود قبل از پرداختن به هر عمل دیگری –همانند قرائت قرآن یا دعا خواندن –با وضو باشیم . این عمل باعث می شود تا آنچه که از آن قرائت یا دعا قرار است نصیبمان شود دو چندان شود.
هنگامی که نیت بر عمل وضو صورت می گیرد (ولو در ذهن ) "ریسمان روحی" –(که توسط روشن بینان دربالای سر هر انسان مشاهده شده و در افراد معمولی به نازکی تار عنکبوت است ولی در افراد پیشرفته روحی تا یک سانتیمتر می تواند ضخامت داشته باشد) درخشانتر و قطورتر می شود.

در واقع محل آن در ساهاسرارا چاکرا (چاکرای هفتم ) است و این چاکرا سرچشمه و نقطه شروع تجلی تمام چاکراهاست.

در ادامه باید گفت که هرچه چاکرای ساهاس رارا بیشتر باز باشد میزان گره ها و قفلهای شش چاکرای باقی مانده باز شده و انرژی هایشان با بالاترین فرکانسهای ممکن ساطع می گردد.

به محض اینکه چاکرای تاج کاملا" آگاه شود کار جذب انرژی کیهانی اش به پایان می رسد و شروع می کند به تشعشعات انرژی بر طبق آکورد خودش.

واین است آن رمزی که می گویند باید همیشه نیت خیر داشته باشید. با تفکر به نیکیها و داشتن نیت پاک هر لحظه بر میزان باز شدن ساهاس رارا افزوده می گردد. که با قطورتر شدن آن انرژی روحی بیشتری (شیوا) بدرون فرد وارد می گردد (وجه خالص انرژی الهی).



حال با شروع عمل وضو ابتدا صورت را می شوییم. پوست بدن که قابلیت جذب و نگهداری میزان زیادی انرژی را در خود دارد ؛ انرژی های اضافی ناشی از مشغله ها , استرسها , امواج منفی و دیگر موارد است در آن هستند را رفع میکند.

ما حداقل در روز سه بار وضو می گیریم و با اینکار سه بار پاکسازی صورت می پذیرد. البته میزان انباشت انرژی منفی در پوست صورت بدلیل حساسیت بیش از اندازه آن، از سایر جاها بیشتر است.

با دست کشیدن روی فکها بر چاکرای فرعی فک تاثیر می کنیم و این عمل اثر مستقیمی روی سیستم اعصاب و حافظه دارد.

از نظر علمی آب قادر است مقدار زیادی انرژی را در خود ذخیره سازد .حال چرا از آب سرد بجای آب گرم استفاده کنیم؟

علت آن این است که آب سرد قابلیت جذب انرژی بیشتری نسبت به آب گرم دارد (آبگرم بدلیل فاصله زیاد بین ملکولی, خود حاوی مقدار زیادی انرژی است و قابلیت جذب زیادی ندارد).



در مرحله بعد با هر دست روی دست دیگر آب میریزیم. در بیان علت آن باید گفت که اصلی ترین کانال انرژی بدن , در اصطلاح "سوشومنا" می باشد که این کانال اصلی در ناحیه شانه ها به دو کانال فرعی تقسیم می گردد که در نهایت به دو دست می رسد.

در ادامه این کانال اصلی، در ناحیه خارجی به دو بخش دیگر تقسیم شده وارد پاها می گردد.

 در امتداد این کانال اصلی، کانالهای فرعی دیگری موجود است که هر کدام به عضو و اندام خاصی بر می گردد.

در جای جای سوشومنا مخروط مانندهای کوچک و بزرگی وجود دارد که دایما" در حال چرخش هستند(چاکراها).

حال ما بر آرنج(برای مردان) آب می ریزیم و دست می کشیم تا انتهای انگشتان. با این کار انرژی های منفی از این کانال فرعی زدوده می شود .

حرکت روبه جلو باعث تحریک این نادی و تخلیه شدید انرژی راکد و منفی در آن می گردد . لمس کردن تا کف دست و نوک انگشتان ادامه می یابد . به این می ماند که انرژی های منفی را مشایعت می کنیم تا کاملا" خارج گردد.

با این عمل هم چاکراهای کف دست بدلیل لمس سریع فعال می شوند وهم بین انرژی های چپ و راست بدن تبادل و تعادل صورت می پذیرد . در توضیح تبادل دو دست باید گفت که در فلسفه قدیم چین شناخت به سه مهم تقسیم می شود :


1-یانگ : بمعنی "روشنایی خورشید"(مثبت). از خصوصیات آن خورشید، آسمان، فعالیت، درخشندگی و خشونت است. در طرف چپ قرار گرفته و سیاهرنگ است. رقم آن فرد و سایر ارقام یانگ نیز طاق هستند.

2-این : بمعنی "فقدان روشنایی " و به معنی سایه و تاریکی است (منفی).

از خصوصیات آن زمین، ماه، عدم فعالیت، کدورت، نرمش و خلا است. در طرف راست قرار گرفته و سفیدرنگ است. رقم آن زوج (دو) و ارقامش جفت هستند.



3-تائو: وجود تضاد بین شب و روز، اختلاف روشنایی و تاریکی، گرما و سرما، خشکی و رطوبت می باشد. این قانون جوهر و چکیده عالم است.

در واقع با اتصال دست چپ وراست به یکدیگر بین این دو انرژی تبادل صورت می گیرد. 

مرحله بعد مسح سر است. با این عمل ساهاسرارا چاکرا تحریک می گردد.

قبلا" در مورد تحریک آن و تاثیرات آن در سطور پیشین توضیح داده شده است.

از دیگر تاثیرات آن می تواند ایجاد تعادل بین نیمکره های چپ و راست بدن کند و به این ترتیب در احساسات و عواطف (نیمکره راست) و نیز در تفکر و منطق متعادل گردد.



مرحله بعدی مسح پاهاست که دو اثر دارد. اول اینکه نیمه بالایی بدن با نیمه پایینی تبادل انرژی می کند و به این ترتیب نوعی توازن صورت می گیرد.

تاثیر دوم آن تحریک چاکراهای کف پاست و این امر سبب دریافت انرژی بیشتر از زمین می گردد.


به این طریق یعنی با تداوم وضو در کارها، چاکراهای پاها همواره تقویت شده و لذا همواره انرژی بیشتری از طریق پاها وارد مولادهارا چاکرا و شوادهیستاناچاکرا (چاکرای جنسی) می گردد و به این طریق فرد کمتر دچار خستگی می گردد.


به این ترتیب فرد دارای استحکام و قوت درونی می گردد.


فرد با خوش بینی بر روی زمین زندگی کرده همواره شاکر و سپاسگزار خداوند خواهد بود.


ورود انرژی بیشتر به مولادهارا خیلی اهمیت دارد چرا که این چاکرا اساس نیروی حیات تمام چاکراهای بالاتر را شکل می دهد و سرچشمه نیروی حیات است.


در این چاکرا منبع لایزال انرژی کندالینی (یانگ) وجود دارد.



سوشومنا، آیدا و پینگالا که سه کانال اصلی انرژی بدن هستند نیز از این چاکرا شروع می شوند.



در ضمن ذکر چند نکته لازم است و آن اینکه اثرات فوق زمانی قابل توجه است که ما در وضو تداوم داشته باشیم (در این مورد علمای دین ما سفارش های زیادی در مورد دائم الوضو بودن دارند. ) که به مرور اثرات آنرا آشکارا لمس خواهیم کرد.


در ضمن الان نرم افزارها و دستگاههایی هستند که فرد از طریق آن می تواند شکل هاله ها و چاکراهای خود را مشاهده کند و اثرات وضو را امتحان کند و نتایج جدول فوق را به عینه ببیند.

چگونگی جذب خوبها

خیلی راحت است؛ خودمان خوب باشیم، که در این صورت هاله ما انرژی خاص مثبتی خواهد داشت که هاله های هم انرژی خود (انسانهای خوب) را جذب خواهد کرد.


به بدیهای افراد فکر نکنیم و اصلا از این نترسیم که نکند فردی با این اخلاق ناپسند نصیب ما شود و یا نکند دوستی با این مشخصات در زندگی ما قدم بگذارد چون حساسیت بیش از اندازه، به دلیل درگیر کردن فکر و در نتیجه هاله ما، موجب جذب آن خواهد شد. همیشه بدانیم که ما آنقدر خوب هستیم که افرادی که شاید مریض باشند از همنشینی با ما درمان شوند. پس اصلا به همنشینی با افراد مریض فکر هم نکنیم.


و دیگر اینکه هرگز سرزنش نکنیم. بنا به قانون کارما، سرزنش و شکستن دل یک فرد هم به خودمان برخواهد گشت.

زندگی در حال، با تمام وجود

یک جوینده حقیقت چیزی را برای روز مبادا نگهداری نمیکند. زیرا او در زمان حال زندگی میکند، او احتکار را قبول ندارد و برای چیزی حرص نمیزند.


یک رهرو کسی را جز خداوند مالک چیزی و کسی نمیداند. پس نسبت به هیچ چیز و هیچ کس تعلق خاطر ندارد و همین عدم تعلق به وی خشنودی و رضایت میدهد. بنابر این به تدریج شعور و آگاهی وی تکامل می یابد و متوجه میشود در دنیا صرفا یک مسافر است و باید سعی کند از وقت و موقعیتش برای تکامل و ارتقاء روح خود استفاده کند.


یک جوینده میداند که خداوند به وی همان قدر روزی میدهد که صلاح تکامل و آگاهی اوست.